Wydział zabójstw w berlińskim departamencie śledztw kryminalnych w Monachium, utworzony w 1927 roku, również otrzymał „morderczy samochód” wraz z odpowiednim wyposażeniem.
Co więcej, „centralny rejestr spraw zabójstw” Gennata, znany również jako „kartoteka dochodzeń śmierci”, zdobył międzynarodową sławę. Przez kilka dekad systemem tym zarządzał detektyw Otto Knauf, a każda znana policji przemocowa śmierć, nawet poza Berlinem, była w nim systematycznie dokumentowana. Do 1945 roku żaden inny wydział policyjny nie posiadał kolekcji opisów spraw tak obszernej jak Zentrale Mordinspektion. Kartoteka umożliwiała szybkie odtwarzanie wcześniejszych spraw w celu identyfikacji potencjalnych powiązań między przestępstwami. Materiały źródłowe obejmowały doniesienia prasowe i listy gończe, obok oryginalnych aktPolizeihistorische Sammlung Berlin – publikacje i katalogi archiwalne, Berlin Police Museum (źródło niemieckie)..
Ernst Gennat często żądał przesłania akt śledczych z innych wydziałów policji w celu ich analizy – niektóre z nich następnie „zapominał” odesłać.