1, Columbia University Press, New York, s. 434, ISBN 978-0880337113.. Nowe ograniczenia wobec Żydów wprowadzono wkrótce po rozpoczęciu niemieckiej okupacji w dniu 19 marca 1944. Wtedy też do Budapesztu przybyło Sonderkommando dowodzone przez Adolfa Eichmanna, którego zadaniem był nadzór nad deportacjami Żydów do obozu w Auschwitz. Między 15 maja a 9 lipca 1944 r. deportowano ponad 434 000 Żydów. Większość z nich trafiła do Auschwitz, gdzie około 80% zostało zamordowanych w komorach gazowych natychmiast po przybyciu. Sprawne przeprowadzenie deportacji było możliwe dzięki ścisłej współpracy między władzami węgierskimi i niemieckimiCh. Gerlach, The Extermination of the European Jews, Cambridge University Press, Cambridge 2016, s. 114, 368..
Naciski dyplomatyczne i bombardowanie Budapesztu przez aliantów skłoniły Miklósa Horthyego, regenta Węgier, do wydania 7 lipca rozkazu wstrzymania deportacji. Kiedy 9 lipca deportacje zostały faktycznie przerwane, niemal cała społeczność żydowska na Węgrzech, poza Budapesztem, została już wymordowanaA. Kershaw, Misja Wallenberga. Pojedynek z Eichmannem o życie 100 000 Żydów, Znak Litera Nova, Kraków 2011, s. 66.. Masowe deportacje węgierskich Żydów były najkrwawszym rozdziałem Zagłady Żydów po 1942 rokuCh.