ci, którzy nie zginęli po drodze, byli zmuszani do morderczej pracy przy budowaniu umocnień Wiednia. W dwóch gettach w Budapeszcie uwięziono kilkadziesiąt tysięcy osób. Bojówki strzałokrzyżowców dopuszczały się morderstw na Żydach – nad brzegiem Dunaju oraz bezpośrednio na terenie gett – do ostatnich dni przed opanowaniem Budapesztu przez Armię Czerwoną.
W latach 1941–1945 zginęło łącznie ponad 550-564 tys. węgierskich ŻydówR. L. Braham, The Politics of Genocide: The Holocaust in Hungary, t. II, Columbia University Press, New York 2016, s. 1507–1509 ISBN 978-0880337113., w tym niemalże cała społeczność żydowska żyjąca poza Budapesztem. Zagładę przeżyło ok. 250-255 tys.
Żydzi na Węgrzech Według spisu powszechnego z 1941 roku populacja Węgier wynosiła 14 683 323 osoby. Spośród nich 725 005 uważało się za Żydów (4,94%), a kolejne 100 000, chociaż nie byli wyznawcami judaizmu, zaliczono do Żydów na mocy tzw. drugiego prawa żydowskiego, uznającego za Żydów każdego, kto miał przynajmniej dwóch żydowskich dziadków. Z tej liczby ponad 400 000 osób mieszkało na terytorium Węgier potrianońskich, a kolejne 324 000 na terenach anektowanych przez Węgry od 1938 roku: w odebranym Rumunii północnym Siedmiogrodzie (164 000), na ziemiach tzw.