Superheterodyna (łac. super- 'ponad-', gr. hetero- ‘różne’ i dyna ‘moc’) – radioodbiornik wykorzystujący zasadę przemiany częstotliwości poprzez mieszanie sygnału wielkiej częstotliwości z sygnałem lokalnego generatora (heterodyny).
Budowa i zasada działania thumb|300px|Schemat blokowy klasycznego odbiornika superheterodynowego:1. wzmacniacz wielkiej częstotliwości2. mieszacz3. wzmacniacz pośredniej częstotliwości4. detektor5. wzmacniacz małej częstotliwości6. heterodyna
Układ klasyczny thumb|300px|Lampowa głowica UKF – oddzielny moduł wzmacniacza wielkiej częstotliwości i mieszacza superheterodynowego lampowego odbiornika radiofonicznego Stosowana w klasycznej superheterodynie przemiana częstotliwości polega na zmianie sygnału o zależnej od odbieranej stacji częstotliwości na sygnał o określonej stałej częstotliwości, nazywanej częstotliwością pośrednią. Zachodzi to poprzez mieszanie sygnału wejściowego z sygnałem przestrajanego lokalnego generatora zwanego heterodyną. Powstający w wyniku mieszania sygnał jest następnie wzmacniany w selektywnym wzmacniaczu.