Albańczycy w Grecji – albańska mniejszość narodowa zamieszkująca teren Grecji, będąca najliczniejszą mniejszością narodową w tymże kraju. W 2020 roku populacja tej mniejszości była szacowana na ok. 500 tysięcy osób.

Historia W późnym średniowieczu Albańczycy trudnili się handlem, działali między innymi w Salonikach (wówczas to miasto należało do Cesarstwa Bizantyńskiego); posługiwali się głównie językami greckim i łacińskim. Po zajęciu terytoriów współczesnej Albanii przez cara Stefana Urosza IV w 1347 roku miały miejsce masowe migracje ludności albańskiej na tereny greckie.

W czasach XIX-wiecznego Królestwa Grecji kraj był zamieszkiwany przez około 200 tys. Albańczyków, trudnili się oni głównie rolnictwem. Ich skupiska znajdowały się głównie na południu kraju, tj. na terenie Attyki (m.in. w ateńskiej dzielnicy Plaka), Beocji, południowej części Epiru, Lokrydy, Peloponezu (dokładniej albańskie społeczności osiedliły się we wschodniej Achai, Argolidzie, północnej Arkadii, okolicach Koryntu, Lakonii oraz Mesenii). Albańczycy zamieszkiwali też niektóre wyspy: północ Andros, Eginę, południe Eubei, Salaminę, a także w całości wyspy Hydra oraz Spetses.