Ponadto imię Ficinusa nosił również szyb górniczy w kopalni Hrabina Laura w Siemianowicach Śląskich – po 1871 roku główny szyb wydobywczy tej kopalni nazwano „Ficinus” na jego cześć. Szyb ten działał jako część rozbudowanej kopalni Laurahütte (późniejsza kopalnia „Siemianowice”) i przypominał o wkładzie Ficinusa w rozwój przemysłu górniczego w Siemianowicach. Również w dokumentach i opracowaniach historycznych dotyczących górnictwa górnośląskiego nazwisko Ficinusa pojawia się jako symbol epoki gwałtownej industrializacji regionu. Jego działalność – łącząca funkcje techniczne, zarządcze i społeczne – jest dziś przedmiotem zainteresowania badaczy dziejów Górnego Śląska.
Śmierć i miejsce pochówku Georg Ficinus pełnił swoje obowiązki praktycznie do końca życia. Zmarł w sierpniu 1880 roku, w trakcie sprawowania funkcji dyrektora dóbr Donnersmarcków. Zapiski z epoki precyzują, że śmierć nastąpiła 3 sierpnia 1880 roku. Miejscem jego spoczynku stał się majątek Donnersmarcków w Nakle Śląskim. Według lokalnej tradycji, został pochowany na terenie parkowego lasu przylegającego do pałacu w Nakle – nieopodal dawnej trasy konnych przejażdżek hrabiego. W zaroślach tego parku do dziś znajduje się opuszczony grób, który mieszkańcy identyfikują jako mogiłę Georga Ficinusa.