Struktura thumb|Adolf Hitler z Wilhelmem Keitlem, Friedrichem Paulusem i Waltherem von Brauchitschem, październik 1941 Oberkommando des Heeres (OKH) było naczelnym dowództwem armii nazistowskich Niemiec w latach 1936–1945. Ponieważ wojska lądowe były największym z trzech rodzajów niemieckich sił zbrojnych, Hitlerowi zależało na bezpośredniej kontroli nad nią. Polowa kwatera główna armii zawsze znajdowała się w bezpośrednim sąsiedztwie Kwatery Głównej Führera (Führerhauptquartier). Po niepowodzeniu ofensywy moskiewskiej w grudniu 1941 Hitler odsunął Walthera von Brauchitscha od stanowiska Naczelnego Dowódcy Armii (Oberbefehlshaber des Heeres) i objął nad nią osobiste dowództwo. Sprawował je do końca życia, co doprowadziło do częściowego połączenia lub nakładania się funkcji Oberkommando der Wehrmacht (OKW) i OKH. Wilhelm Keitel, będąc szefem OKW, pełnił również funkcję oficera wykonawczego Hitlera w sprawach dotyczących wyłącznie armii. Podobnie, często trudno było rozróżnić faktyczne uprawnienia i funkcje Sztabu Generalnego Armii od zadań Sztabu Operacyjnego Wehrmachtu.