Dodatkowo wprowadzono zmiany w strukturze pułków Gebirgsartillerie (artylerii górskiej) i pułków artylerii dywizji pancernych.

Wojska górskie Typowa struktura dywizji górskiej pod względem uzbrojenia, wyposażenia i szkolenia obejmowała dowództwo, dwa pułki strzelców lub Gebirgsjäger, pułk artylerii oraz standardowe służby dywizyjne, w tym batalion sygnalistów, oddziały rozpoznawcze, artylerii przeciwpancernej i saperów. Taka dywizja miała etatową liczebność 13 056 oficerów i żołnierzy. Transport dywizji składał się ze sznurów zwierząt jucznych, zazwyczaj rozdysponowanych do szczebla batalionu, ale z możliwością dalszego podziału w celu wyposażenia poszczególnych kompanii. Struktura dywizji górskiej oznaczała, że była ona mniej elastyczna podczas działań wojennych niż standardowa dywizja piechoty. Wynikało to z faktu, że transport oddziałów górskich w dużej mierze polegał na karawanach mułów, ponieważ docelowy obszar działań tych jednostek ograniczał możliwość użycia samochodów i innych pojazdów. Dywizja górska dysponowała 3056 zwierzętami jucznymi, których wykorzystanie było dość skuteczne podczas walk w górach, ale mniej korzystne w przypadku działań na otwartym terenie.