Stefania Seroka (ur. 5 maja 1924 r. w Obrytem, zm. 30 listopada 2011 r. tamże) – poetka i twórczyni ludowa z Obrytego, popularyzatorka kultury Kurpiów Puszczy Białej.
Życiorys Córka Małgorzaty i Antoniego Milczarczyków, absolwentka dwustopniowej szkoły powszechnej w Obrytem (1938). Od 1939 r. członkini Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży funkcjonującego przy kościele w jej rodzinnej wiosce. W 1950 r. wyszła za mąż za Władysława Serokę. Dołączyli do zespołu „Kurpie Białe” z Obrytego powstałego w połowie lat 60. XX wieku. Zespół występował m.in. w Łodzi, Łącku, podczas festiwali w Płocku i Warszawie oraz świąt państwowychStefania Seroka, Pisane sercem. Utwory literackie, Pniewo 2011, s. 5., a także w warszawskich programach telewizyjnych. Na potrzeby zespołu Stefania Seroka pisała gadki kurpiowskie, tworzyła opowiadania dotyczące jej rodzinnej wioski i dopisywała zwrotki do piosenek ludowych. Śpiewała w chórze parafialnym w Obrytem.