bardzo przychylnie o obrazie wypowiedział się krytyk John Ruskin. W 1859 roku wykonano stereogram na podstawie obrazu. Dzieło zaprezentowano na w Paryżu w 1867 roku. Obraz znajduje się w Tate Britain w Londynie. Dwie mniejsze wersje dzieła autorstwa Henry’ego Wallisa znajdują się w Birmingham Museum oraz w Yale Center for British Art, w Dove Cottage znajduje się zaś obraz namalowany na podstawie oryginału przez nieznanego malarza.
Scena przedstawiona na obrazie pojawia się w filmie Stanleya Kubricka pt. Barry Lyndon.
Charakterystyka Obraz o wymiarach 62 na 93 cm (23 i 3/4 na 35 i 3/4 cala) przedstawia domniemane samobójstwo Thomasa Chattertona, poety i fałszerza. O poranku, na poddaszu londyńskiego domu przy Brooke Street 30, na wymiętej pościeli leży martwy młody człowiek. Ma na sobie brudną koszulę, niebieskie pantalony oraz pończochy. Ma faliste rude włosy, jego twarz jest posiniała. Z ręki wypadła fiolka barwy brązowej.
Na podłodze leży but, brązowa marynarka leży niedbale na krześle. W pobliżu wezgłowia znajduje się otwarta skrzynia z pomiętymi rękopisami, a u stóp łóżka znajduje się dogasająca świeca, której dym ulatuje w kierunku okna. Przez okno lukarny wpada blade światło i oświetla twarz zmarłego. Za oknem widać zabudowę Londynu, w tym katedrę św.