Na początku 1918 roku przeniósł się do Lublina, gdzie objął funkcję kierownika literackiego nowopowstałej gazety „Lubliner Tugblat”. Przez 8 lat był głównym publicystą gazety, oprócz nazwiska używał również pseudonimów, m.in. „Ch. Edin” i „A Frender”. W lipcu 1919 roku cały nakład dziennika został skonfiskowany, a Stupnicki został uwięziony na lubelskim zamku, co spowodowane było zamieszczeniem w gazecie artykułu Izraela Zangwilla, w którym, w związku z trwającą wówczas w Polsce falą pogromów, postulował oddanie państwa w nadzór jednemu z wielkich mocarstw. W 1924 roku lubelski rabinat nałożył na Stupnickiego i gazetę klątwę w związku z zaatakowaniem przez Stupnickiego w artykułach prawa religijnego dotyczącego tzw. agun. Klątwa została zdjęta niedługo później przez rabina Elijahu Klaczkina. W 1922 roku na kilka miesięcy opuścił redakcję „Lubliner Tugblat” i podjął pracę przy dzienniku „Lubliner Najes”, który założony został przez Izraela Kacenenelbogena i Abrahama Cymermana, prowadząc profołkistowską kampanię wyborczą przed wyborami parlamentarnymi w tym samym roku. Gazeta „Lubliner Najes” upadła pod koniec 1922 roku i Stupnicki powrócił do pracy w „Lubliner Tugblat”.