Miladin Popović (; ur. 23 maja 1910 we wsi Lopate, zm. 13 marca 1945 w Prisztinie) – jugosłowiański działacz komunistyczny narodowości czarnogórskiej, w latach 1944–1945 sekretarz Komitetu Centralnego . Pośmiertnie został odznaczony Orderem Bohatera Narodowego.

Życiorys Urodził się 23 maja 1910 roku we wsi Lopate (ówcześnie Księstwo Czarnogóry). W dzieciństwie wraz z rodzicami zamieszkał w Peciu. Kształcił się w tej miejscowości, także w Prisztinie i w Prizrenie, następnie studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Belgradzie. W 1933 roku dołączył do , rok później został członkiem Komunistycznej Partii Jugosławii; był odpowiedzialny za organizowanie demonstracji antyrządowych, m.in. z jego inicjatywy w lipcu 1936 roku doszło w Peciu do protestów przeciwko premierowi Milanowi Stojadinoviciowi.

W 1937 roku Popović nielegalnie próbował przedostać się do Hiszpanii, jednak aresztowano go już w Budvie, następnie przez 7 miesięcy więziony był w zakładzie karnym w Belgradzie; tam poddawano go torturom, zachorował też na gruźlicę. Został wypuszczony na wolność, następnie leczył się w jednym z sanatoriów.