Historia uprawy Buraki cukrowe uprawiane były początkowo jako warzywa ogrodowe oraz rośliny pastewne na paszę dla zwierząt. Skrystalizowany cukier z buraków został uzyskany po raz pierwszy w Niemczech w 1747 przez chemika Andreasa Marggrafa. Zawartość sacharozy w korzeniach wynosiła wówczas 1,5%. Selekcją buraków pod kątem uzyskania odmian o większej zawartości cukru zajmował się Franz Karl Achard. On też zbudował pierwsze zakłady przetwórstwa buraków cukrowych na Pomorzu i Dolnym Śląsku, w tym pierwszą cukrownię w Konarach w 1799. Pierwsza kampania cukrowa ruszyła w marcu 1802 roku (przetworzono buraki z poprzedniego sezonu, w których zawartość cukru wynosiła 4%).

W Rosji w tym czasie i zbudowali pierwszą cukrownię w Alabiewie w guberni tulskiej. We Francji pierwszej ekstrakcji cukru z buraków dokonał pod koniec 1811 roku francuski naukowiec , wspierany przez chemika . Napoleon zainteresował się uprawą buraków cukrowych w 1804 roku, kiedy Brytyjczycy zablokowali dostawy cukru trzcinowego do Imperium Francuskiego z zachodnich Indii. W 1806 r. Napoleon ogłosił morską blokadę kontynentalną mającą na celu osłabienie wyspiarskiej Anglii. Pięć lat później – pragnąc uniezależnić się od importu cukru trzcinowego – wydał dekret nakazujący rozpoczęcie we Francji uprawy buraków cukrowych.