Po zakończeniu działań wojennych kontynuował służbę w 30 pułku artylerii polowej. Na początku 1922 został zdemobilizowany i przydzielony w rezerwie do 30 pułku artylerii polowej. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 649. lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 25 pułku artylerii polowej w Kaliszu. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Radom. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VIII. Był wówczas w grupie oficerów „powyżej 40 roku życia”.

10 czerwca 1922 przeprowadził się z Przodkowa do Poznania na ul. Wyspiańskiego 5 i podjął pracę w zakładach H. Cegielski. 3 września 1928 wyjechał do Torunia, gdzie został zatrudniony w Zakładach Amunicyjnych Nr 3. W 1933 przeniósł się do Radomia, gdzie znalazł pracę w Wojskowej Wytwórni Sprzętu Przeciwgazowego, w charakterze technika. W styczniu 1938 został zatrudniony w Zakładach Południowych Sp. z o.o. w Nisku, w charakterze kierownika strzelnicy. W czasie okupacji niemieckiej zaangażował się w działalność konspiracyjną. Uczestniczył w organizowaniu przerzutów żołnierzy Wojska Polskiego z Podkarpacia na Węgry. W czerwcu 1940 w okolicach Sanoka został aresztowany przez Niemców.