Otto Rosenberg (ur. 28 kwietnia 1927, zm. 4 lipca 2001) – aktywista, pisarz, współzałożyciel i wieloletni przewodniczący berlińsko-brandenburskiego związku niemieckich Sinti i Romów. Ocalały z obozu (specjalny obóz dla Romów i Sinti) oraz obozów koncentracyjnych: Auschwitz-Birkenau, Buchenwald, Dora-Mittelbau i Bergen-Belsen, z którego został wyzwolony w kwietniu 1945 r. W 1998 r. opublikował autobiografię pt. Das Brennglas (pol. Cygan z Auschwitz), a rok później ukazało się wydanie w języku angielskim. Odznaczony Krzyżem Zasługi na Wstędze Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec.

Życiorys Otto Rosenberg urodził się 28 kwietnia 1927 r. w Draugupönen, Prusy Wschodnie (współczesny Kaliningrad), w rodzinie Sinti. Wychowywał się w Berlinie, gdzie mieszkał z babcią i rodzeństwem. W 1936 roku, mając dziewięć lat, wraz z rodziną został wysłany do obozu koncentracyjnego w . Przymusowe internowanie było zaplanowane, a zbliżające się igrzyska olimpijskie w Berlinie dały władzom niemieckim dogodny pretekst do przeprowadzenia akcji. Od tego czasu żył w nieludzkich warunkach, pozbawiony dostępu do wody, prądu i możliwości uczęszczania do szkoły. W obozie panowała ścisła kontrola, system kar, a więźniowie byli poddawani pseudonaukowym badaniom rasowym.