osobniki krótkoskrzydłe spotyka się wyjątkowo. Zatułów ma na episternitach grube i gęste punktowanie. Odnóża są czerwone lub czerwonobrązowe, zwykle z ciemniejszymi udami. Wszystkie ich pary mają stopy z wierzchu delikatnie owłosione (w przypadku starcia się włosków, widoczne pozostają drobne dołeczki).
Odwłok ma ostatni segment brązowoczerwono rozjaśniony.
Biologia i ekologia thumb|Agregacja Owad rozmieszczony od nizin po góry, osiągający piętro alpejskie, wyraźnie eurytopowy. Preferuje lasy liściaste i mieszane z wilgotną glebą próchniczą, ale zasiedla także skraje lasów, wilgotne zarośla, parki, ogrody, żywopłoty, doliny rzeczne i zacienione łąki; znajdowany jest nawet na polach uprawnych, plażach, w jaskiniach i na górskich szczytach. Należy do najliczniejszych biegaczowatych siedlisk zaburzonych i synatropijnych. Unika jedynie miejsc mocno zasolonych i podmokłych.
Aktywne postacie dorosłe obserwowane są od marca do listopada, aczkolwiek w części zasięgu zapadają w sen letni. Stadium zimującym są owady dorosłe, jak i larwy. Rozród odbywa się jesienią.