Jan Klimek (ur. 1 sierpnia 1900, zm. po 1936) – plutonowy rezerwy Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Kazimierza i Karoliny urodzony 1 sierpnia 1900 na Wołyniu. Był katolikiem. Wykształcenia nie posiadał. Do 1915 pozostawał przy rodzicach.

W 1916 wstąpił do 2 pułku piechoty Legionów Polskich. Wziął udział w bitwie pod Rarańczą (15/16 lutego 1918) i bitwie pod Kaniowem (11 maja 1918), w którejź dostał się do niemieckiej niewoli. Od 16 listopada 1918 walczył w szeregach 9 kompanii III batalionu 35 pułku piechoty. Wyróżnił się 2 czerwca 1919 w wypadzie 9 kompanii na Rudnię Poczająwską. 28 maja 1920 dowódca 9 kompanii, kapitan Franciszek Tomsa-Zapolski sporządził „wniosek o odznaczenie orderem «Virtuti Militari»”, w którym napisał:

W 1923 został przeniesiony do 15 batalionu Straży Granicznej w Oranach, a po jego rozwiązaniu do Okręgu XV Policji Państwowej. W 1924, po zwolnieniu z Policji, został ponownie przyjęty do 35 pułku piechoty i przydzielony do 8 batalionu granicznego w Stołpcach. Służbę w Korpusie Ochrony Pogranicza zakończył 6 lutego 1926, a następnie został zatrudniony w Ekspozyturze Nr 1 Oddziału II Sztabu Generalnego w Wilnie,