W lipcu 1926 został przeniesiony do 66 pułku piechoty w Chełmnie. W lipcu 1928 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Batalionu Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 7a w Jarocinie na stanowisko dowódcy kompanii. 2 kwietnia 1929 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1929 stopień majora w korpusie oficerów piechoty i 29. lokatą. W sierpniu tego roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska. W grudniu 1929, po ukończeniu kursu próbnego i odbyciu „przepisanego stażu liniowego”, został powołany na dwuletni kurs 1929/1931 do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie.
Z dniem 1 września 1931, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie na stanowisko wykładowcy. 1 października 1934 został przeniesiony do 66 pułku piechoty na stanowisko dowódcy batalionu detaszowanego w Grudziądzu. Z dniem 15 września 1935 został przeniesiony do Wyższej Szkoły Wojennej na stanowisko wykładowcy. Na stopień podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 42. lokatą w korpusie oficerów piechoty.