Andrzej Siodelski (ur. 24 stycznia 1943 w Łyszkowicach, zm. 5 sierpnia 2008 w Warszawie) – polski inżynier elektrotechniki, żeglarz i działacz harcerski.
Życiorys Wczesne lata Był synem Tadeusza Adama Siodelskiego (1908–1980) i Jadwigi zd. Bissinger (1911–1986). Urodził się w Łyszkowicach, rodzinnej miejscowości matki. Przed wojną Siodelscy mieszkali w Łodzi, ale zostali stamtąd wysiedleni w czasie II wojny światowej. W 1946 roku osiedli w Gdańsku. Tadeusz Siodelski był stolarzem, podobnie jak jego ojciec Ignacy Siodelski (1881–1950). Jadwiga Siodelska trudniła się jako krawcowa.
W latach 1956–1961 uczęszczał do Technikum Mechaniczno-Elektrycznego w Gdańsku (wcześniej jako Technikum Przemysłu Okrętowego).
Kariera naukowa Ukończył studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Gdańskiej, gdzie w 1968 roku uzyskał stopień magistra inżyniera, a w 1976 roku – doktora. Po ukończeniu studiów magisterskich pracował jako elektroenergetyk kolejowy w Polskich Kolejach Państwowych (1968–1969). Od 1969 roku do śmierci związany był z Politechniką Gdańską. Począwszy od otwarcia przewodu doktorskiego, prowadził badania nad gospodarką cieplno-elektryczną w Katedrze Elektroenergetyki. Po uzyskaniu tytułu doktora, pozostał na uczelni jako adiunkt. Ponadto był członkiem Rady Wydziału oraz Senatu Politechniki Gdańskiej.