mierzona z szyją osiąga od 2,4 do 2,5 mm długości. Szyja odgraniczona jest od głowy ciemnym nibyszwem. Ostatni segment odwłokowy jest pękaty i tępo zakończony. Dosiebne szczecinki cerkalne wyraźnie skoncentrowane są nasady przysadek odwłokowych, choć zwykle słabiej niż u I. subtilis.
Ekologia i występowanie Chrząszcz tyrfofilny i hylofilny. Zasiedla niewielkie, okresowe zbiorniki wodne w lasach i ich okolicach. Wybiera takie o dnie z zalegającym opadłym listowiem, często zarośnięte torfowcami, innymi mchami lub turzycami. W czasie suszy osobniki dorosłe przenoszą się do niewielkich cieków wodnych, wybierając odcinki o spokojnym nurcie. Larwy spotyka się w marcu i kwietniu. Zimowanie ma miejsce w ściółce lub pod mchami w stadium dorosłym.
Gatunek holarktyczny. W Europie znany jest z Niemiec, Szwajcarii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Białorusi oraz północy i centrum europejskiej części Rosji. W Azji notowany jest z syberyjskiej i dalekowschodniej części Rosji, Kazachstanu, Azerbejdżanu, Iranu, Mongolii i Japonii. Poza tym występuje w nearktycznej Ameryce Północnej.