Przysadki odwłokowe są tylko półtorakrotnie dłuższe niż ostatni segment odwłoka. Szczecinki cerkalne mają trochę większą długość niż u I. erichsoni.
Drugie stadium larwalne osiąga do 13,5 mm długości i od 1,8 do 1,9 mm szerokości. Jest ono wyraźnie smuklej zbudowane niż u podobnego I. erichsoni. Ubarwienie wierzchniej strony jest brunatne do brunatnoczarnego, jednolite, czasem tylko ze słabo zaznaczonymi, jaśniejszymi plamkami przy szwie nadustka. Głowa ma około 1,4 mm długości, od 1,45 do 1,5 mm szerokości, równoległe boki z wygięciem w części tylnej, wyraźne kąty ciemieniowe, od pięciu do siedmiu drobnych kolców ciemieniowych i niewyraźne punktowanie. Czułki cechują się stosunkowo długim i rozdętym członem pierwszym. Aparat gębowy ma krótkie żuwaczki i dość słabo wykształcone, krótsze niż u I. erichsoni głaszczki. Szyja odgraniczona jest od głowy ciemnym nibyszwem. Szerokość szyi wynosi od 0,85 do 0,9 mm, będąc czterokrotnie większą niż jej długość. Przedplecze osiąga od 2,6 do 2,7 mm szerokości i od 1,15 do 1,2 mm długości. Na tergitach występują krótkie, delikatne szczecinki krynalne i niemal niedostrzegalne szczecinki wtórne. Uda ostatniej pary mają krótszy niż u I. erichsoni szereg kolców. Końcowy segment odwłoka jest stożkowaty z zaokrąglonym szczytem.