Odwłok ma segment przedostatni nieco wydłużony, a ostatni o ćwierć dłuższy niż szeroki, pękaty, stożkowaty i tępo zakończony. Przysadki odwłokowe zwykle nie przekraczają długością ostatniego segmentu odwłoka. Dosiebne szczecinki cerkalne wyraźnie skoncentrowane są nasady przysadek odwłokowych. Długość szczecinek cerkalnych wynosi 1/5 długości przysadki.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla lasy, skraje lasów i torfowiska. Bytuje w drobnych, często okresowych zbiornikach z zalegającym na dnie butwiejącym listowiem i bez roślin lub ze skąpą roślinnością w postaci turzyc, mchów czy traw, w tym w kałużach, bajorkach, młakach i leśnych rowach. W okresach suszy osobniki dorosłe przenoszą się do większych, nieodległych od lasów zbiorników wodnych oraz do miejsc o spokojnym nurcie w niewielkich ciekach wodnych.
Larwy obserwuje się od marca do czerwca. Niewykluczone, że występuje drugie ich pokolenie we wrześniu. Bytują wśród gnijących szczątków roślinnych na dnie zbiornika. Zimowanie ma miejsce w ściółce lub pod mchami w stadium dorosłym.