Katolicki Związek Polek (KZP) − religijna organizacja kobieca o profilu katolickim. Została utworzona w 1906, natomiast statut został zaakceptowany w maju 1907. Działała do wybuchu II wojny światowej.
Działalność thumb|Klasa Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego Katolickiego Związku Polek (ok. 1930) thumb|Afisz Katolickiego Związku Polek (1933) Organizacja została założona w 1906 pod nazwą „Katolicki Związek Kobiet Polskich”. Założycielkami były: Franciszka Chołoniewska, Teofila Certowicz, Aniela Chełmicka, Julia Kisielewska, Maria Łubieńska, Zofia Ośniałowska, Kazimiera Proczkówna, Maria Sierpińska, Antonina Wisłocka i Zofia Wesslowna.
Organizacja działała w kierunkach: religijnym, oświatowo-wychowawczym, społecznym i gospodarczym, charytatywnym i opieki nad żołnierzami.
W 1910 powstała pierwsza filia prowincjonalna organizacja w Łodzi. Następnie zaczęły powstawać filie w wielu różnych miastach. W 1915 organizacja przyjęła nazwę „Katolicki Związek Polek”. W tym samym roku na zjeździe w Krakowie nastąpiło porozumienie między różnymi organizacjami katolickimi, które przyjęły tę wspólną nazwę. Od 1915 zaczęły powstawać parafialne oddziały Związku. Pierwszy powstał przy parafii św. Krzyża w Warszawie i liczył 560 członkiń.