Następnego dnia w Pradze wybuchło powstanie praskie. Wojska Pattona rozpoczęły marsz w kierunku stolicy Czech. Patton miał do dyspozycji 540 000 ludzi i zdawał sobie sprawę, że Grupa Armii Środek dowodzona przez feldmarszałka Ferdinanda Schörnera nie stawia już na zachodzie tak dużego oporu, jak wojskom radzieckim walczącym zaciekle na Morawach. Wielu niemieckich żołnierzy było bardzo zaniepokojonych perspektywą sowieckiej niewoli i próbowali wymusić odwrót na zachód, aby dostać się do amerykańskiej niewoli. Amerykanie przeniknęli do Kynšperka i wyzwolili miasta Chodová Planá i Klatovy. Wczesnym rankiem 6 maja atak został wznowiony. Głównym celem był Pilzno, gdzie dzień wcześniej wybuchło powstanie. Około godziny ósmej rano jednostki amerykańskiej 16 Dywizji Pancernej wdarły się do Pilzna i uciszyły ostatnie niemieckie ogniska oporu. Wieczorem Pilzno było wolne od Niemców. Walki trwały w innych częściach południowo-zachodnich Czech. Jednostki amerykańskie wdarły się do Rokycan, Berouna, Strakonic i Píska. Jednostki radzieckie znajdowały się wówczas około 160 kilometrów od Pragi. Sytuacja w Pradze zaczęła się gwałtownie pogarszać dla powstańców, a ich kwatera główna „Bartoš” zwróciła się do Amerykanów z prośbą o pilną pomoc wojskową. Jednak rozkaz dalszego marszu w kierunku Pragi nie nadszedł.