Pomnik Zwycięstwa w Prusach Wschodnich), zakładała ona budowę upamiętnienia w postaci czterech wysokich pylonów, z których każdy miał być zakończony, ustawionym na sztorc, metalowym stylizowanym mieczem i co ciekawe stanowiła ona powielenie projektu istniejącego już (choć nigdy nie dokończonego) pomnika, także autorstwa Hosaeusa, który z końcem I wojny światowej stanął na cmentarzu wojennym nr 118 w Staszkówce (nieopodal Gorlic). Propozycja ta również mogła mieć wpływ na ostateczną formę namysłowskiego projektu Thomasa.. Pomnik ponadto miał symbolizować „straż [trzymaną] na granicy [polsko-niemieckiej] i gotowość do jej obrony”, co wiązało się z chęcią podkreślenia niemieckiego charakteru siedziby nadgranicznego (w latach 1920–1939) powiatu.
Obiekt wzniesiono z ciemnej cegły klinkierowej, jego całkowita wysokość wynosiła ok. 12 m. Budowlę osadzono na postumencie przypominającym bastion forteczny. Wieńczył ją zniczInspiracją w tym przypadku mogły być wieże Bismarcka, stawiane w XIX–XX w. na terenie całych Niemiec. Niektóre z nich zakończone były podobnymi misami ogniowymi – szczególnie te budowane od końca XIX w. na podstawie projektu Wilhelma Kreisa pt. Götterdämmerung (pol. Zmierzch Bogów), których do 1911 r.