Stella Landy, primo voto Landau, secundo voto Feldhorn (ur. 7 sierpnia 1905 w Krakowie, zm. 11 sierpnia 1943 w Wieliczce) – polska poetka i tłumaczka pochodzenia żydowskiego.
Życiorys Córka adwokata, Ludwika (Lejzora) Landy i Antoniny Wolf. Od 1915 roku uczyła się w Prywatnym Gimnazjum Humanistycznym im. Królowej Jadwigi w Krakowie, uczyła się języków angielskiego, niemieckiego i łaciny. W 1923 roku uzyskała maturę, następnie podjęła studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie studiowała filologię angielską i niemiecką. W 1928 roku uzyskała absolutorium, a w 1930 roku przedłożyła pracę magisterską poświęconą porównaniu twórczości Johna Galsworthy’ego i Charlesa Dickensa. W grudniu 1932 roku uzyskała stopień doktora filozofii na podstawie rozprawy Galsworthy the follower of Dickens, napisanej pod kierunkiem Romana Dyboskiego.
W latach 1920–1922 podejmowała twórczość poetycką w języku polskim i niemieckim. Zadebiutowała wierszem Czasem tak mi żal… opublikowanym na łamach „Hajntu”. W 1931 roku debiutowała jako tłumaczka przekładem powieści Galsworthy’ego We dworze, przekładała również jego twórczość na potrzeby Teatru Polskiego Radia.