W latach 1926–1927 zakładała I Hufiec Przysposobienia Wojskowego i Wychowania Fizycznego Kobiet. W 1930 zorganizowała I Zawody Strzelectwa Kobiet. Była członkinią sanacyjnego Związku Pracy Obywatelskiej Kobiet. Działała aktywnie w organizacjach społecznych. Należała do zarządu lokalnych oddziałów Polskiego Czerwonego Krzyża oraz Ligi Morskiej i Kolonialnej. W 1931 była współzałożycielką oddziału Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. W 1934 należała do współzałożycieli Klubu Towarzyskiego w RadomskuM.P. z 1934 r. nr 88, poz. 12052-kg. Rok później była członkinią Zarządu Koła Przyjaciół Związku Harcerstwa Polskiego. Na początku roku szkolnego 1937/1938 wyjechała z Radomska do Gdyni, gdzie utworzyła drugie w mieście prywatne gimnazjum żeńskie, a także szkołę powszechną.
W trakcie II wojny światowej mieszkała w Warszawie. Podczas wojny ukrywała Żydów. W swoim mieszkaniu przechowywała siedem osób. Oprócz tego pomagała innym w znalezieniu bezpiecznych kryjówek, w zorganizowaniu aryjskich dokumentów, a także zbierała wśród znajomych pieniądze na wykupienie aresztowanych. Za uratowanie Marii Janiny Rajbenbach-Kapczinski została Sprawiedliwą wśród Narodów Świata.
Po wojnie mieszkała przez krótki czas w Radomsku. Następnie wyjechała do Gdańska. W latach 60. odwiedziła ponownie Radomsko.