V bitwa pod Ypres, zwana również ofensywą we Flandrii i bitwą o Szczyty Flandrii () – seria starć na froncie zachodnim I wojny światowej stoczonych w północnej Francji i zachodniej Belgii (Flandrii) od końca września do października 1918 roku.
Tło Po tym, jak niemiecka ofensywa wiosenna z 1918 roku nie odniosła zdecydowanego zwycięstwa, niemieckie morale osłabło, a rosnąca liczba amerykańskich żołnierzy przybywających na front zachodni zapewniała aliantom coraz większą przewagę liczebną nad armiami Cesarstwa Niemieckiego. Aby to wykorzystać, marszałek Francji Ferdinand Foch opracował strategię, która stała się znana jako Wielka Ofensywa, polegająca na zaatakowaniu sił niemieckich na jak najszerszym froncie. Wojska belgijskie, brytyjskie i francuskie wokół „występu Ypres” miały utworzyć północne kleszcze ofensywy na belgijskie miasto Liège. Brytyjska 2 Armia kontynuowała wycofywanie się na niewielkie odległości i stoczyła bitwę na grzbiecie Outtersteene 18 sierpnia, po czym nastąpiła dla niej chwila wytchnienia. Pod koniec września wojska alianckie w tym rejonie były już wypoczęte.