mały|334x334px|Fotografia samuraja z uczesaniem Chonmage, 2. poł. XIX w. – rodzaj tradycyjnej japońskiej fryzury z kokiem, noszony przez mężczyzn. Najbardziej kojarzony jest z okresem Edo (1603–1868) i samurajami, współcześnie noszony przez zawodników sumo i aktorów teatru kabuki. Z czasem chonmage przez swoje powiązania z klasą samurajów stał się symbolem tego stanu.

W tradycyjnej fryzurze chonmage z okresu Edo czubek głowy był wygolony. Pozostałe włosy smarowano olejem i woskiem, następnie wiązano w kucyk, który składano ku górze, tworząc charakterystyczny kok.

Historia Początki chonmage sięgają okresu Heian (794–1185). W tym okresie arystokraci nosili specjalne nakrycie głowy, zgodne z ich rangą, jako część oficjalnego stroju. Aby stabilniej utrzymać nakrycie głowy na miejscu, włosy wiązali w kok. Na przełomie okresów Sengoku i Edo nastąpiła zmiana w podejściu do męskiego uczesania. Podczas gdy we wcześniejszych okresach bujna fryzura i broda były symbolem męskości (osoby, które nie mogły zapuścić zarostu, były wręcz wyśmiewane), w okresie Edo zarost i część włosów golono. Koreańczycy i Chińczycy, a także przybysze z Europy, wśród których brody były wówczas powszechne, traktowani byli przez Japończyków jako barbarzyńcy. Golenie twarzy i głowy stało się wyznacznikiem nie tylko stanu, lecz także pochodzenia etnicznego.