Dzień po zawinięciu „Tone” do portu, z flagowej „Aoby” nadszedł rozkaz wysadzenia 15 jeńców na ląd. Wśród osób, które wybrał Mii, znalazły się dwie kobiety. Komandor nie ustawał jednocześnie w zabiegach, aby ocalić życie pozostałych jeńców. 17 marca pod wpływem jego próśb Sakonju zgodził się odesłać do obozu jenieckiego kolejnych 15 jeńców – wszystkich pochodzenia indyjskiego. Mii samowolnie podwyższył tę liczbę do 30 osób.

Wkrótce Mii odbył kolejną rozmowę ze zwierzchnikami. Jej przebieg był gwałtowny. Pod pretekstem, iż obóz jeniecki w Batawii jest przepełniony, kpt. Mayuzumi oraz oficer sztabowy 16. dywizjonu krążowników, kpt. Shimanouchi, wydali rozkaz zamordowania wszystkich jeńców, którzy pozostawali jeszcze na krążowniku. 18 marca „Tone” wypłynął z portu. Tego samego wieczora, gdy krążownik znajdował się już na pełnym morzu, jeńców skrępowano i wyprowadzono na pokład w części rufowej okrętu. Japońscy marynarze, którymi dowodził por. Tani Ishikara, brutalnie znęcali się nad ofiarami, bijąc je oraz kopiąc w brzuchy i genitalia. Ostatecznie wszystkich jeńców ścięto mieczami, a zwłoki wyrzucono za burtę. Ofiarą masakry padło 70 lub 72 marynarzy i pasażerów „Behara”.

Epilog Rezultaty rajdu okazały się bardzo skromne.