Rozdwojony w sobie – powieść historyczno-autobiograficzna Teodora Parnickiego wydana w 1983 roku.
O książce Powieść ukazała się staraniem Instytutu Wydawniczego „Pax” w 1983 roku w nakładzie 10 tys. egzemplarzy. Tytuł stanowi cytat z sonetu Mikołaja Sępa Szarzyńskiego O wojnie naszej, którą wiedziemy z szatanem, światem i ciałem.
Powieść dialogowana Powieść ma strukturę dialogową, przywodzącą na myśl platońskie dialogi lub Rozmowy zmarłych Lukiana z Samosat, zwłaszcza te drugie, których bohaterowie, cienie z Hadesu, podobnie jak bohaterowie Parnickiego, dysponują rozległą wiedzą, przekraczającą granice czasu i przestrzeni. W Rozdwojonym w sobie rozmówcami są Teodor Parnicki i powołany do życia na wpół historyczny, na wpół dotworzony, dwunastoletni wnuk Sygyberta, prawnuk Chlotara, praprawnuk Chlodwiga – Atanagild. Nie może on przejąć korony francuskiej, bo Merowingiem jest tylko w linii żeńskiej. Po mieczu pochodzi z krwi królów wizygockich, lecz korona i tu również jest mu niedostępna. Jest typowym bohaterem Parnickiego – mieszaniec wyzuty z korony, wygnany z rodzinnej ziemi, wieczny wędrowiec, bohater nigdy nie wyjaśnionych przez historyków zdarzeń, autor dzieł apokryficznych, duch myśli opozycyjnej, pojawiający się pod różnymi imionami w różnych krajach.