Kościół został rozbudowany w 1950. Proboszcz ks. Stanisław Kowalczyk wraz z parafianami powiększył o 6 m prezbiterium oraz przerobił sufit na sklepienie beczkowe (pozornie kolebkowe). Za probostwa ks. Edwarda Czajkowskiego (1957–1966) kościół został pomalowany, a ołtarze pozłocone. Sprawiono nowe tabernakulum.
W 1980 ks. Jan Pakieła przeprowadził kapitalny remont kościoła. Budynek został podniesiony o 80 cm i ustawiony na kamiennym fundamencie. Wymieniono zewnętrzne oszalowanie i całą więźbę dachową łącznie z wieżą. Wnętrze wyłożono drewnem. Kościół został pokryty ocynkowaną blachą ocynkowaną. W 1981 odnowiono organy. Kościół zelektryfikowano i zradiofonizowano. Renowacji poddano zabytkowe obrazy, w tym wizerunek Matki Boskiej Bartnickiej. W 1983 zakupiono nowe dębowe ławki.
Ks. Marek Makowski wymienił nagłośnienie w kościele oraz wyremontował pomieszczenie z przeznaczeniem na zakrystię. Przeprowadził remont kapitalny organów. Zamontował w prezbiterium drewniane stalle i drewnianą belkę tęczową nad ołtarzem głównym.
Kościół figuruje w rejestrze zabytków (nr A-459, decyzja z 7 lipca 1981).
Architektura