Zamek Marugame (, Marugame-jō) – zamek typu hirayama-jirō (zamek na wzgórzu na równinie), położony w mieście Marugame w prefekturze Kagawa na wyspie Sikoku. Zamek jest słynny ze swoich imponujących, wielopoziomowych kamiennych murów oraz z faktu, że jego główna wieża (tenshu) jest jedną z zaledwie dwunastu oryginalnych, drewnianych wież zamkowych, które przetrwały w Japonii od czasów feudalnych.
Historia Pierwsze fortyfikacje na wzgórzu Kameyama zostały wzniesione w okresie Muromachi. Budowę pełnowymiarowego zamku rozpoczął w 1597 roku daimyō Ikoma Chikamasa, który w tym czasie władał prowincją Sanuki. Zamek ukończono w 1602 roku, jednak już w 1615 roku został on częściowo rozebrany na mocy dekretu siogunatu Tokugawa, który ograniczał liczbę zamków do jednego na prowincję. W 1641 roku zamek został przyznany rodowi Yamazaki, który rozpoczął jego odbudowę i rozbudowę, wznosząc większość imponujących kamiennych murów. Po wygaśnięciu rodu Yamazaki w 1658 roku, zamek przeszedł w ręce rodu Kyōgoku, który dokończył dzieło, wznosząc w 1660 roku obecny donżon. Ród Kyōgoku władał zamkiem aż do końca okresu Edo.