W okresie 1919–1920 uzyskał półroczny urlop naukowy i dzięki stypendium naukowemu z kasy im. J. Mianowskiego wyjechał do Londynu. W University College London uczył się techniki badań rentgenowskich i podjął badania nad zastosowaniem promieniowania rentgenowskiego do badania struktury kryształów pod kierunkiem laureata nagrody Nobla (1915) Williama Henry’ego Bragga. W drodze powrotnej do kraju odwiedził francuskich fizyków Louisa de Broglie'a oraz Jeana Baptiste’a Perrina.

W 1919 był współzałożycielem Towarzystwa Fizycznego w Warszawie, które w 1920 przekształciło się w Polskie Towarzystwo Fizyczne (PTF).

Działalność w Wilnie thumb|Pracownicy Zakładu Fizyki USB. Od lewej: Józef Patkowski, Wacław Staszewski, Jan Weyssenhoff, Wacław Dziewulski (lipiec 1926)

W kwietniu 1921 przeniósł się do Wilna, gdzie pracował przez kolejne 25 lat. Od maja 1921 do maja 1925 był zastępcą profesora i kierownikiem katedry mechaniki teoretycznej na Uniwersytecie Stefana Batorego (USB). Wykładał matematykę dla przyrodników, mechanikę teoretyczną oraz prowadził wykład promienie Roentgena. W pracy naukowej zajmował się polaryzacją promieniowania rentgenowskiego.

left|thumb|Sala fizyczna gimnazjum Sióstr Nazaretanek w Wilnie (1934).