Była jedną z pierwszych kobiet w historii świata sprawującym władzę nad państwem z urzędu wybranego demokratycznie (z wyłączeniem monarchiń). Zostając Kapitanem regentem w wieku 26 lat, stała się jedną z najmłodszych głów państw na świecie. W trakcie swojej kadencji, z urzędu ,pełniła również funkcję współprzewodniczącej Wielkiej Rady Generalnej. Służyła od 1 kwietnia 1981 do 1 października 1981.
W latach 1978–1988 pracowała jako urzędniczka w służbie cywilnej w ministerstwie rządu i spraw zagranicznych. W 1995 (według niektórych źródeł w 1991) roku została dyrektorką w tym samym ministerstwie. Była ambasadorem San Marino w Danii, Szwecji, Norwegii i Szwajcarii. W 2008 roku została dyrektorką generalną ministerstwa rządu i spraw zagranicznych.
W marcu 2016 roku wydała kolekcję znaczków upamiętniających 35. rocznicę objęcia przez nią stanowiska Kapitana regenta San Marino.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1954 Kategoria:Kapitanowie regenci San Marino