Od lutego 1942 do maja 1943 dowodził grupą operacyjną i następnie brygadą partyzancką „Nieułowimyje” („Nieuchwytni”) działającą na okupowanym terytorium Białorusi (głównie w obwodzie połockim), która weszła w skład zgrupowania partyzanckiego liczącego 3 tys. ludzi. Od listopada 1943 pracował w centralnym aparacie NKGB ZSRR jako funkcjonariusz Wydziału 1, następnie Wydziału 3 Zarządu 4 NKGB ZSRR, od maja do sierpnia 1945 dowodził grupą operacyjną NKWD nr 16 w Berlinie, po czym powrócił do centrali NKWD ZSRR jako zastępca szefa Sektora 2 Wydziału „F”, a wkrótce potem ponownie funkcjonariusz Zarządu 4 NKGB ZSRR.
Od lipca 1946 do lipca 1947 był delegowany służbowo do Bułgarii, po powrocie pracował w Wydziale „DR” MGB ZSRR, od września 1950 do sierpnia 1952 kierował 3 Grupą Biura nr 1 MGB ZSRR. Od 26 sierpnia 1952 do marca 1953 był zastępcą szefa Biura nr 1 MGB ZSRR, a od 29 kwietnia 1953 do 18 marca 1954 szefem Specjalnej Grupy Operacyjnej 1 Głównego Zarządu MWD ZSRR, w 1953 ukończył Wojskową Akademię Prawną Armii Radzieckiej. 10 maja 1954 został p.o. szefa, a 30 sierpnia 1954 szefem Wydziału 9 Drugiego Głównego Zarządu KGB ZSRR, od 7 lipca 1956 do 25 marca 1957 był szefem Wydziału 5 Zarządu Nadzoru Zewnętrznego i Służby Bezpieczeństwa Korpusu Dyplomatycznego.