W 1946 r. Ministerstwo Kultury i Sztuki scedowało na okres 5 lat prawa do wydawania dzieł nieżyjących wybitnych polskich pisarzy na wybrane oficyny państwowe, z czego do „Wiedzy” trafiły utwory Elizy Orzeszkowej, Adolfa Dygasińskiego i Andrzeja Struga. Literatura piękna stanowiła ponad połowę ilości, dwie trzecie objętości i jedną trzecią nakładów wydawanych książek. Spośród serii wydawniczych największym zainteresowaniem czytelników cieszyły się: „Pamiętniki”, „Biblioteka Nowa” oraz „Biblioteczka Popularnonaukowa Wiedzy”.
Organizacja wydawnictwa Władze i struktura Spółdzielnią kierował zarząd główny. W składzie pierwszego zarządu znaleźli się: Aleksander Żaruk-Michalski, Krystyna Strusińska i Jan Dąbrowski. Prezesem Spółdzielni w latach 1945–1947 był Julian Hochfeld. W 1948 r. prezesem zarządu był Włodzimierz Reczek, wiceprezesem Julian Maliniak, a sekretarzem generalnym Grzegorz Załęski. Łącznie w różnych działach pracowało wówczas ponad 3 tys. pracowników.