Podobne hasła pojawiają się także na demonstracjach organizowanych przez członków skrajnie prawicowej organizacji Lehawa.

Podczas zamieszek w październiku 2000 roku izraelscy Żydzi atakowali Arabów, wznosząc okrzyki „Śmierć Arabom”; w ich wyniku zginęło dwóch Arabów. W 2009 media donosiły, że działacze partii Nasz Dom Izrael (Jisra’el Bejtenu) podczas partyjnej konferencji w Galilei gromadzili się przy drogach i krzyczeli „Śmierć Arabom” do przejeżdżających samochodów.

16 sierpnia 2012 siedemnastoletni Palestyńczyk Dżamal Dżulani został niemal pobity na śmierć na Placu Syjońskim w Jerozolimie przez grupę żydowskiej młodzieży skandującej to hasło. Podobna sytuacja miała miejsce w 2015, kiedy po zabiciu Fadiego Allouna w Jerozolimie osadnicy krzyczeli „Śmierć Arabom” stojąc nad jego ciałem. Również w czasie procesu Elora Azarii, żołnierza oskarżonego o pozasądowe zabicie rannego i obezwładnionego Palestyńczyka, na masowych demonstracjach pojawiały się okrzyki „Śmierć Arabom”.

Od końca lat 90. hasło „Śmierć Arabom” stało się też częstym elementem izraelskiej kultury stadionowej. Kibice Beitaru Jerozolima, klubu znanego z antyarabskich sympatii części fanów, rutynowo skandują je podczas meczów.