W 1939 roku Związek Radziecki bezskutecznie próbował dokonać inwazji na Finlandię, po czym strony zawarły przyznający Związkowi Radzieckiemu wschodni region Karelii (10% terytorium Finlandii), a Karelo-Fińska Socjalistyczna Republika Radziecka została utworzona przez połączenie odstąpionych terytoriów z KASSR. Po ultimatum sowieckim z czerwca 1940 roku, żądającym od Rumunii Besarabii, północnej Bukowiny i regionu Hertsa, Sowieci wkroczyli na te tereny, Rumunia uległa żądaniom radzieckim, a Sowieci zajęli te terytoria.

Około 500 000 imigrantów, głównie Rosjan, osiedliło się na Łotwie, zmieniając udział Łotyszy z 84% w 1945 do 60% w 1953. Prawie 180 000 Rosjan osiedliło się w Estonii, zmieniając udział Estończyków z 94% obywateli Republiki w 1945 do 62% w 1989. Podobne kolonizacje miały miejsce w innych miejscach. W latach 1926–1959 liczba migrantów wzrosła z 57% do 80% w Buriacji i z 36% do 53% w Jakucji. Do 1959 Rosjanie stanowili 75% wszystkich migrantów w Buriacji; 44% migrantów w Jakucji;