Parochialkirche (pl. dosł. Kościół parafialny) – barokowa świątynia luterańska (pierwotnie kalwińska) znajdująca się w Berlinie. Należy do parafii St. Marien-Friedrichswerder.

Historia W XVII wieku nabożeństwa kalwińskie w Berlinie odprawiano w luterańskiej katedrze. W 1694 elektor Fryderyk III (późniejszy król Prus Fryderyk I) zatwierdził zakup działki przez wspólnotę, a w 1695, w obecności monarchy, uroczyście wmurowano kamień węgielny pod budowę świątyni. Projekt sporządził Johann Arnold Nering, a modyfikacje po jego śmierci wprowadził Martin Grünberg. Okazały się one konieczne po zawaleniu się pierwotnie planowanego sklepienia. 8 lipca 1703 kościół konsekrowano, a w latach 1713–1714 wzniesiono wieżę wg projektu Jeana de Bodta. W latach 80. XIX wieku świątynię przebudowano, a w latach 1888–89 wzniesiono neobarokowy dom parafialny wg projektu .

Kościół został zniszczony wskutek działań wojennych 24 maja 1944 roku – korpus nawowy spłonął, a wieża zawaliła się. W 1946 w górnej kondygnacji kruchty urządzono kaplicę do odprawiania nabożeństw, a w latach 1951–1952 ruiny przykryto dachem. W 1991 roku puste wnętrze kościoła wróciło do funkcji sakralnej oraz stało się sceną dla wydarzeń artystycznych i kulturalnych.