Formy takie obecnie są zatem klasyfikowane zasadniczo jako przysłówki.
Przykłady:
prolativus – ręcznie; – paznokciami; – przez morze, morzem; – przez ląd, lądem; – przez lód, lodem; – drogą; – przez telefon, telefonicznie; – pocztą elektroniczną. instruktivus – pieszo; – po pijanemu; – z gołą głową; – boso; – z zamkniętymi oczyma; , – (z) otwartymi oczyma; – tęsknie, niecierpliwie; – (z) drżącymi rękami. exessivus – z domu; – z/od tyłu; – z ziemi.
Przymiotnik Stopień wyższy przymiotników regularnych tworzy się przez dodanie końcówki „-m”, a najwyższy przez dodanie słowa „” przed formą stopnia wyższego.
Przykład stopniowania regularnego przymiotnika „” i nieregularnego „”: +Stopień równyStopień wyższyStopień najwyższyZnaczenie Vana Vanem Kõige vanemStary Hea Parem Parim/kõige paremDobry
Zaimek W języku estońskim wyróżnia się 2 zapisy zaimków osobowych, z których dłuższa jest bardziej oficjalna, a krótsza stosowana w mowie codziennej.
Zaimkiem wskazującym jest wyraz „” – „ten, ta, to”, a w liczbie mnogiej „” – „ci, te”. +Zaimek osobowyZnaczenieZaimek dzierżawczyZnaczenie Mina/maJa Minu/muMój Sina/saTy Sinu/suTwój Tema/taOn, ona Tema/taJego, jej Meie/meMy Meie/meNasz Teie/teWy Teie/teWasz Nemad/nadOni, one NendeIch
Czasownik Bezokolicznik może mieć 2 końcówki „-ma” lub „-da”.