W 1438 wieś płaciła czynsz od łanów wolnych po 6 korców czworakiego zboża.
W 1466 na mocy traktatu toruńskiego podpisanego po zakończonej wojnie trzynastoletniej, toczonej pomiędzy państwem zakonu krzyżackiego a Koroną Królestwa Polskiego, miejscowość została włączona do Korony i leżała w powiecie chełmińskim, województwa chełmińskiego w parafii Kijewo Królewskie w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. W 1570 stanowiła własność Macieja Dorpowskiego, który od nazwy wsi przyjął odmiejscowe nazwisko i liczyła 7 łanów chłopskich, 7 zagrodników we wsi stała karczma, wiatrak mielący zboże. Odnotowano także bednarza, kuśnierza oraz kowala.
Wskutek I rozbioru Polski w 1772, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała ziemia chełmińska znalazła się w zaborze pruskim.
We wsi znajdują się zabudowania XIX-wiecznego dworu. Na budynku obok dworu umieszczona jest tablica o treści: Miejsce kaźni i męczeństwa Polaków ofiar terroru hitlerowskiego. Rok 1939. Cześć ich pamięci.
Zabytki Według rejestru zabytków NID na listę zabytków wpisane są: fort I w zespole twierdzy Chełmno, 1903-1914, nr rej.: A/1511/ z