rozpoczął karierę jako śpiewak operowy, występując przez trzy sezony na scenach europejskich w takich operach jak Moc przeznaczenia, Bal maskowy i Tosca.
Był dwukrotnie żonaty. Jego pierwsze małżeństwo z Sheryl Mae Green zakończyło się rozwodem w 1966 roku. W tym samym roku poślubił Veeva Suzanne Hamblen, z którą pozostał aż do śmierci. Miał sześcioro dzieci.
Zmarł w wieku 75 lat w Santa Monica na raka trzustki.
Kariera Początki i sukcesy na Broadwayu Przełomem w jego karierze okazało się spotkanie z kompozytorem Meredith Willson, który, usłyszawszy Presnella na koncercie w Hollywood Bowl, napisał dla niego rolę Johnny’ego „Leadville” Browna w musicalu The Unsinkable Molly Brown. Spektakl, w którym partnerowała mu Tammy Grimes, odniósł duży sukces na Broadwayu w 1960 roku. Presnell, w przeciwieństwie do Grimes, powtórzył swoją rolę w filmowej adaptacji z 1964 roku, gdzie zagrał u boku Debbie Reynolds. Rola ta przyniosła mu Złoty Glob dla najbardziej obiecującego nowego aktora.
W 1969 roku wystąpił w filmie muzycznym Pomaluj swój wóz, w którym wykonał utwór „They Call the Wind Maria”, co ugruntowało jego pozycję jako artysty musicalowego. W latach 70. jego kariera filmowa zwolniła. Skupił się wówczas na występach w objazdowych produkcjach teatralnych, grając główne role m.in.