Po zajęciu miasta przez wojska francuskie w 1792 roku kościół przekształcono w magazyn słomy, a następnie skład wojskowy. W 1828 świątynia została przejęta przez wspólnotę protestancką, liczącą wówczas ok. 1200 członków. Wnętrze kościoła przebudowano – funkcję sakralną pełniła jedynie nawa główna, a nawy boczne służyły m.in. jako biura i pomieszczenia administracyjne. Konsekracja miała miejsce 7 listopada 1830. Do momentu oddania do użytku kościoła Chrystusa w 1903 roku była to jedyna świątynia luterańska w mieście. W latach 1906–1907 kościół przebudowano w stylu secesyjnym wg projektu .
W czasach nazistowskich parafia została przejęta przez organizację Niemieccy Chrześcijanie. Budynek spłonął podczas nalotu bombowego w 1942 roku. W 1949 roku rozpoczęto odbudowę wg projektu Karla Grubera, kościół konsekrowano 9 grudnia 1956. W 2010 ukończono renowację świątyni.
Architektura i wyposażenie Świątynia romańska, trójnawowa, o układzie bazylikowym, z gotyckim prezbiterium. Krzyż ołtarzowy został wykonany w 1956 roku przez Gerdę i Hansa