Po podpisaniu układu Huntziger zwrócił się do Badoglio: „Marszałku, w obecnych, nieskończenie bolesnych okolicznościach, delegacja francuska jest pocieszona szczerą nadzieją, że pokój, który wkrótce nastąpi, pozwoli Francji rozpocząć dzieło odbudowy i odnowy oraz stworzy podstawy trwałych stosunków między naszymi dwoma krajami w interesie Europy i cywilizacji”. Badoglio odpowiedział: „Mam nadzieję, że Francja się odrodzi; to wielki naród z bogatą historią i jestem pewien, że czeka ją wspaniała przyszłość. Szczerze na to liczę, przekazując to od jednego żołnierza drugiemu”. Mussolini zauważył, że porozumienie było „bardziej aktem politycznym niż wojskowym zawieszeniem broni po zaledwie piętnastu dniach wojny – ale daje nam dobry dokument w ręku”.

Terminy thumb|Podział Francji po zawieszeniu broni Zawieszenie broni ustanowiło skromną strefę zdemilitaryzowaną o głębokości 50 km po francuskiej stronie granicy, eliminując w ten sposób linię Alpejską. Rzeczywista włoska strefa okupacyjna nie przekraczała obszaru zajmowanego już do momentu zawieszenia broni. Obejmowała on obszar 832 km² zamieszkany przez 28 500 osób, w tym miasto Mentona i jego 21 700 mieszkańców.