Jan Wilanowski (ur. 12 czerwca 1918 w Pakosławiu, zm. 20 czerwca 1979) – polski polityk i urzędnik, przewodniczący Wojewódzkiego Komitetu SL w Szczecinie (1946–1949), poseł do Krajowej Rady Narodowej i na Sejm Ustawodawczy (1945–1952).

Życiorys Ukończył prawo na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. Od 1936 działał Związku Młodzieży Wiejskiej RP „Wici”. We wrześniu 1939 odbywał służbę w Junackich Hufcach Pracy w Gliniskach, następnie wcielony do Szkoły Podchorążych Piechoty. Okres okupacji spędził pracując jako urzędnik w Poznaniu.

Bezpośrednio po wyzwoleniu osiedlił się na Pomorzu Zachodnim. Został kierownikiem referatu osiedleńczego w Koszalinie oraz kierowanikiem referatu ogólnego w Urzędzie Pełnomocnika Rządu RP na obwód koszaliński Okręgu Pomorze Zachodnie. Został wiceprzewodniczącym Związek Samopomocy Chłopskiej, wiceprezesem ZMW „Wici” w województwie szczecińskim oraz szefem szczecińskiego oddziału Chłopskiego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. Zaangażował się w działalność Stronnictwa Ludowego (lubelskiego), od września 1946 do lutego 1949 pełnił funkcję prezesa Zarządu Wojewódzkiego SL w Szczecinie.