Architektura i wyposażenie Świątynia klasycystyczna, jednonawowa, z transeptem. Fasada kościoła podzielona jest na trzy poziomy, dekorują ją pilastry i półkolumny. W portalu głównym znajduje się płaskorzeźba ze sceną ostatniej wieczerzy autorstwa Johanna Jakoba Junkera. Portal wieńczy trójkątny naczółek z tetragramem w tympanonie, a nad nim ustawiono figurę patrona kościoła, św. Ignacego Antiocheńskiego.
Wystrój wnętrza nosi również cechy baroku i rokoka. Ołtarz główny ma formę baldachimu wznoszącego się na czterech kolumnach. Ołtarze boczne poświęcone są: Świętemu Krzyżowi, Matce Bożej, św. Janowi Nepomucenowi i św. Mikołajowi. Stalle, balaski ołtarzowe, konfesjonały i drzwi wykonano z drewna dębowego w latach 1773–1780. Prospekt organowy pochodzi z lat 1779–1781, wmontowane są w niego organy wykonane w 1838 roku przez . Remonty organów miały miejsce w 1903 i 1974 roku. Instrument składa się z dwóch manuałów i 37 głosów.
Galeria
Przypisy
Ignacego Kościół św. Ignacego Kategoria:Zabytkowe kościoły w Niemczech Kategoria:Kościoły w diecezji Moguncji Kategoria:Architektura klasycystyczna w Niemczech Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Ignacego