Od ok. 1919 związany z Polskim Stronnictwem Ludowym „Wyzwolenie”, został sekretarzem i prezesem jego struktur w powiecie hrubieszowskim. Od 1931 w szeregach Stronnictwa Ludowego, także kierował jego gałęzią powiatową oraz zasiadał we władzach wojewódzkich i krajowych. Od 1926 do 1939 radny rady miejskiej oraz sejmiku i wydziału powiatowego w Hrubieszowie. W 1930 sądzony za poparcie Centrolewu.

Po wybuchu wojny odmówił pracy w przejętej przez Niemców szkole, przeniósł się do swojego gospodarstwa w Antonówce. Zajmował się m.in. wydawaniem podziemnej prasy. W maju 1940 na krótko aresztowany przez Niemców. W październiku 1939 założył organizację ruchu oporu Gwardia Chłopska, która w 1940 współtworzyła konspiracyjne Stronnictwo Ludowe „Roch”. Pomiędzy 1940 do 1944 przewodniczył powiatowemu kierownictwu ruchu ludowego, wchodził w skład Komendy Obwodu Hrubieszów w ramach Okręgu Lublin Batalionów Chłopskich oraz był delegatem rządu emigracyjnego na powiat hrubieszowski. Posługiwał się pseudonimem „Mrówka”, osiągnął rangę oficera Batalionów Chłopskich. Prowadził kursy tajnego nauczania.