Świątynia została poważnie zniszczona podczas bombardowania w nocy z 8 na 9 marca 1945 roku, do początku lat 90. pozostawała ruiną. W 1991 roku rozpoczęto odbudowę. Budynek oczyszczono z zarastającej roślinności, w 1994 przykryto go dachem, a w latach 2002–2003 wyremontowano elewacje i zainstalowano nowe okna. Ulokowano tu siedzibę centrum kultury Kultur Büro Elisabeth należącego do parafii ewangelickiej am Weinberg. W 2015 roku w kościele wystawiono cykl 83 rzeźb pt. Bambini autorstwa Magdaleny Abakanowicz.
Architektura Budowla klasycystyczna, jednonawowa, bezwieżowa, wzorowana na greckich świątyniach. Do fasady dostawiony jest portyk z doryckimi filarami. Od północy dostawione są trzy absydy, środkową z nich zdobiła dawniej dekoracja malarska z motywem aniołów, a dwie boczne służyły jako zakrystie. Powierzchnia dawnej przestrzeni sakralnej wynosi 315 m2. Pierwotnie pojemność świątyni zwiększały dwie kondygnacje empor. Wnętrze kościoła od czasów odbudowy ma surowy charakter, nie posiada stałego wyposażenia, a ściany pozbawione są tynku.
Galeria
Przypisy
Elżbiety Elżbiety Kategoria:Zdesakralizowane kościoły w Niemczech Kategoria:Dzieła Karla Friedricha Schinkla Kategoria:Architektura klasycystyczna w Niemczech