Po powrocie do kraju wstąpił do Syberyjskiej Brygady Piechoty i wziął udział w wojnie z bolszewikami. Między innymi walczył w bitwie o Borkowo. Od stycznia do września 1921 pełnił służbę w Centrum Wyszkolenia Dowództwa Okręgu Generalnego Pomorze w charakterze tłumacza misji francuskiej, a jego oddziałem macierzystym był 82 pułk piechoty. Na początku 1922 został zdemobilizowany i przydzielony w rezerwie do 82 pp. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 2603. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 62 pułku piechoty w Bydgoszczy. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas w grupie oficerów „powyżej 40 roku życia”.
Mieszkał w Warszawie przy ul. Pankiewicza 4 m. 16. Pracował w firmie Domy Towarowe Bracia Jabłkowscy w Warszawie.
Zmarł 2 czerwca 1939 w 1 Szpitalu Okręgowym w Warszawie. Trzy dni później został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera C 15, rząd 3, miejsce 13).
Był żonaty, miał dwie córki: Stefanię Barbarę (1924–2011) i Krystynę (ur.